Cava Adası - Endonezya

---

Kurban bayramının ilk günü yola koyulduk. Planımız, kurban bayramı tatilini yollarda geçirmek... Sabah 08.30'da  Denpasar'dan Surabaya şehrine 11 buçuk saat yol alacağımız yataklı otobüse bindik. Biletleri ticket.com uyglamasından aldık. Toplam 4 kişi 1.758K IDR verdik.

Önce otobüsü biraz anlatayım; iki katlı ben alt kattaydım, alışınca rahat, içeride tuvalet bile vardı. Sabahın köründe ikram diye tatsız pirinç ve tavuk burger verdiler. Yemedim Yakup'a verdim. Sabah kahvaltısı özlemimi asla dindiremedim ben asyada... Neyse yine başlarda huysuzdum birkaç sebeple; ilki, yollar tek şerit, iyi ki önümü görmüyordum ha solladı ha sollayacak stresi ile yorgunluktan mahvolurdum. İkincisi insan yataklı otobüsü dener, neden denemesin? Ama 3 saat yola gidelim 5 saat yola gidelim 11 buçuk saat neden mesela? Böyle sorular sorunca bana prenses diyorlar aslında alakası yok  rahatıma düşkünüm biraz sadece...

Yine de yolculuk toplamda güzeldi, alışınca zamanın nasıl geçtiğini anlamadım, sallama çay ve sıcak su da vardı, sık sık mola da verdi. Daha ne isteyeyim? Manzaralar çok güzeldi, asıl pirinç tarlalarının nasıl olduğunu gördüm. Balidekiler süs tarlası gibi bir şeydi. 

Akşam 20.00 sularında Surabaya'ya indik, otele geçtik ama otel inanılmaz kötüydü.Pisti ve rutubet kokuyordu. Sadece ben değil kimse beğenmedi bu defa. Sabaha tren bileti alırız yola devam ederiz Yogyakarta için diyorduk, otelde dayanamadık gece aldık biletleri gara geçtik. Hayatımda unutmak istediğim tek yer o otel... Geceliğine 450 TL vermemizden belliydi. Kötü yorum yazarak üzerime düşen görevi yaptım.

Şu konuda iyi oldu, Yogyakarta için seçtiğimiz otel yanlış hatırlamıyorsam 3 yıldızlı otel oldu. 

Çok yorucu ve uyumadan geçen gece sonunda gardan trene bindik. Trenle de yaklaşık 5 saatlik yolculuğun sonunda saat 10 gibi Yogyakarta şehrine vardık. Biraz otelin yakınlarındaki AVM'de check-in saatini bekledik. Sonra herkes dinlenmeye koyuldu.

Burada herkes farklı konaklama zamanları yaptı, Yakup hostelde kaldı, diğer arkadaşlarım benim otelimde birkaç gün kaldı sonra farkı otele geçti. Ben oteli sevdim, farklı yere de geçmedim. 14 Haziran çıkış tarihine kadar toplam 7 gece 5760 TL verdim. Otelin adı Yellow Star Ambarukmo Hotel. Tavsiye ederim kesinlikle.

Sonraki gün hazırlandık ve dünyanın en büyük budist tapınağı olan Borabudur tapınağına yola koyulduk. Grab ile 1 buçuk saat yolculuğun ardından gördüğümüz yapı kesinlikle görülmeye değerdi. Tapınağa giriş için kişi başı 400K IDR verdik. Burada garip bir şey oldu, bir kadın gelip benimle selfie çekildi, ben de sonra gittim onunla çekildim. Sebebini de anlamadım o zaman için...

Akşamına The House of Raminten adında çok güzel bir restoran denedik. Yeri Müco buldu çok fazla yorum sayısı(20 bin üzeri) olduğunu söyledi. Gerçekten ortam da yemek de çok güzeldi. Yemekten sonra da bir kafede machia deneyimledik. Benim tarzım olmadığını öğrendim yine de içilir zorda kalınırsa...

Bugün için farklı bir aktivite denemek istedik. Dün bizi tapınağa götüren şoförle tekrar anlaştık; bizi mağara raftingine götürdü. Yol yaklaşık 2 saat sürdü. Gün boyunca bizi bekleyip, gün sonunda da otele bırakması için 650K IDR istedi. Bu da kişi başı yaklaşık 500 TL’ye denk geliyor. 

Mağara raftingini Müco buldu, bize birkaç seçenek sundu, birinde halatlarla mağaralara indiğimiz bir seçenek vardı, onu eledik, Müco "güven vermiyor" dedi. Diğerlerimiz de katıldı ona. Carine rahatsız olduğundan bize eşlik etmedi, otelde dinlendi. Ben yine tam nereye gittiğimizi ne yapacağımızı anlayamadan yola çıktım. Sadece suya gireceğiz bilgisi vardı bende. Nitekim baya güzel bir yolculuktu, hem rahat hem de manzaralar ile dolu(alttaki ilk fotoğraf mesela). 

Sonra geldik alana bilete 120K IDR verdik kişi başı. Bizi hazırladılar, telefonu bıraktım, sadece Müco yanına aldı. Bu fotoğrafların hepsi de onun çektiği fotoğraflar... Botlara bindik mağaraların içinden karanlıkta savrula savrula yol aldık. Daha önce Köprülü kanyonda rafting yapmıştım, tek bota 10 kişi falan binerek eğlendiğim bir aktivite olmuştu ama bu deneyim bambaşka mevzuydu. Bizden başka kimse yoktu, eğitmenler çok profesyoneldi. Hem güvende hissettim hem de çok güldüm çok eğlendim. Bence tüm tatilin yıldız olayı bu aktiviteydi. Cennet gibi bir yerdi.

Dönüşte şoför bizi bir restorana götürdü, yemek yedik ve şoföre bir köyü ziyaret etmek istediğimizi söyledik. Önceden marketten çikolata falan almıştık çocuklara dağıtmak için... Küçük güzel bir köye gittik, camiyi ziyaret ettik, şoför yardımıyla oradaki insanlarla kısa sohbet etme deneyimi yaşadık.

Gelelim insanların benimle neden sürekli fotoğraf çekildiğini anladığımız olaya... Sabah da markette liseli kızlar fotoğraf çekilmek istedi onlara poz verdim ama hala anlamıyorum ben... Müco çözdü sırrı. Bizim grab şoförü whatsapp hikayesine bizim fotoğrafımızı çekerek "bugün beyaz 2 erkek ve beyaz bir kadınla yollardaydık" tarzı bir şey yazmış. O zaman anladık fotoğrafların sebebini...

Salı gününden Cuma gününe kadar mesaideydim. Önce otelin terasında biraz zaman geçirdim. Sonra yakındaki AVM'de bulunan kafelerde çalıştım. En son gün de bir kafe keşfettim otele yürüme mesafesinde. Kafenin ismi Hayati. Kahveleri çok güzeldi.

Yemek faslına gelecek olursak öğlen hep ramen yedim. Akşamları da marketten geçiştirdim. Bir akşam Yakup'un hostelinin oraya gittim, biraz sokakta alışveriş yaptık onunla. Sonra bi baktım sokakta yerde satranç oynayan evsizlere selam veriyor. Baya kanka olmuş hepsiyle. Her akşam satranç oynuyorlarmış. Ben de izledim 1 dk kadar sonra çektim Yakup'u devam ettik yolumuza...

Acıkınca Burger King gördük, "buraya kadar gelmişiz, yöresel yemekler yerine bunu mu yiyeceğiz?" dedim ama açlığıma da engel olamadım. Neyse verdik siparişi bi geldi tavukburger muhteşem. Türkiye'de o kalitede yememiştim hiç. Böyle böyle Yogyakarta şehrindeki son günlerimizi geçirdik. Ben bu şehri çok sevdim. Bir daha Bali'ye gitmem mesela, Bangkok da aynı şekilde sadece aktarma şehrim olurlar. Ama Yogyakarta şehrine bir kez daha giderim. Bu da buraya özgü sözüm olsun...

Cumartesi günü sabah 08.23 trenine bindik. Akşam üzeri 16.00 civarlarında Jakarta'da indik. Bu tren inanılmaz konforluydu. 300K IDR vedik bilete kişi başı. İlk olarak otele yerleştik. Yine tercihimiz 3 yıldızlı otel oldu. Otelin ismi Verse Lite Hotel. Toplamda 14 Haziran giriş 17 Haziran çıkış 3 gece 2000TL verdim.

15 Haziran Pazar günü National Monument isimli endonezya bağımsızlık anıtına gittik. Burası güzeldi fakat hava çok sıcak olduğundan ben içeri girmeyi düşünmedim. Arkadaşlarım biraz etrafını gezdi ben de ağaçların orada onları beklerken bir çift gördüm ve fotoğrafımı çekmeleri için rica ettim. Adam sohbet etmeye başladı, Türkiye'den geldiğimi söyledim. "Arap mısın?" dedi bana. What! (Bunu adamın yüzüne bağırdığımı düşünün). Hemen Türkiyenin müslüman bir ülke olduğunu, ırkımızın Türk olduğunu, Mustafa Kemal Atatürk'ü falan anlatmaya başladım, tabi ingilizce yapıyorum tüm bunları...Neyse Türkiye'yi hiç bilmemesine kurularak çektiği fotoğraflara bakayım dedim, güzel çekmiş fotoğrafları affettirdi kendini...

Anıtın biraz ilerisinde Cami ve Katedral vardı. İlk Katedrale gittik oradan sonra da camiyi gezdik. Ben camiye gideceğimizi unuttuğum için ne yazık ki kıyafetim uygun olmadığından giremedim. Merak etmiştim yabancı bir ülkenin başkentinde cami nasıl görünüyor diye. Sağlık olsun. 

Sonrasında bir banka müzesini ziyaret ettik. Burayı görüp rasgele girdik. Eski paralar, külçe altınlar enteresan bir müzeydi... Son olarak da Jakarta Chinatown'a gittik, Bangkok Chinetown açık ara en iyisi...

Pazartesi günü çalıştım, otelin yanında AVM var Gajah Mada Plaza diye, orada takıldım birkaç alışveriş yaptım. Salı günü de yeni ülke Malezya yeni şehir Kuala Lumpur için uçağa bindik. 

Aşağıda tüm harcamaları kalem kalem hesapladım.

Harcama Raporu (USD cinsinden)

• Otel Harcamalarım : 8210 TL→ 210 USD

• Diğer Harcamalar (giriş bileti, aktivite bileti vs.): 1 020 000 IDR → 63 USD

• Ortak Harcamalar : 6860 TL → 175 USD

Toplam: 448 USD

Alışverişimle maksimum 200 USD daha harcamış olsam ortalama 650 USD diyebiliriz.

Bitirirken, pişman olduğum şeyler ; camiye giremedim sadece başka yok.